Wspomóż blog – na konto lub Pay Pala
††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††††
Dużo emocji wzbudziła na blogu kwestia okrucieństw ustaszy podczas II wojny światowej, a neo-ustaszy podczas konfliktów bałkańskich l. 1990-ych. W obu przypadkach przedmiotem nienawiści byli bracia Słowianie — Chorwaci i Serbowie, innej wiary niż katolicka. Z nielicznych komentarzy widzę, że sprawa jest zatuszowana w Polsce. Oto urywek z referatu pt. Masowe Oszustwo o Masowej Przemocy: Kazus Serbów dla Międzynarodowych Badań Porównawczych nad Ludobójstwem na Uniwersytecie Miasta Hiroszima.
Zamieszczam w czasie kampanii przedwyborczej, bo widzę szowinizm religijny zaślepił niektórych (“Polak = katolik”, “jeśliś nie za Jarosławem, toś nie patriota”). Ekstremizm chorwacki przypieczętowany religią, niech będzie zimnym prysznicem na tych, którzy zapatrują się na autorytety ludzkie zamiast Chrystusa. Szowinizm w Polsce może doprowadzić do przemocy, zważywszy sztucznie wprowadzane nastroje wrogości polsko-rosyjskiej i polsko-ukraińskiej na tle religijno-historycznym. Niedawne konflikty bałkańskie pokazują, jak łatwo zewnętrzni pociągacze sznurków skierują nastroje i emocje grup narodowych i etnicznych na ślepą nienawiść i przemoc, łącznie z bratobójstwem. Uważajcie, fanatycy, bo w swym źle pojętym patriotyzmie możecie doprowadzić do tragedii i nieodwracalnych strat narodowych, tak jak Serbowie stracili suwerenność, tysiące rodaków, ziemie przodków i kolebkę narodowo-religijną, Kosowo. — PB
Chorwacja: tradycja ustaszy
Fragment z polskiego tłumaczenia referatu “Mass Deception on Mass Crimes: The Case of Serbs” opublikowanego w: Scherrer, Christian (red.) Genocide and Mass Violence in Eurasia. Comparative Genocide Studies 3. Moers: IFEK-IRECOR 2009
Piotr Bein, tłumaczyli Alicja Nowak i Piotr Bein, korekta Dorota i Piotr Bein
Serbowie mieli swój udział w obronie Europy przed Turkami i nazistami. W XVI w. dynastia Habsburgów zaprosiła Serbów do strefy buforowej (niemiecki: Militärgrenze; serbo-chorwacki: Vojna Krajina, polski: Kresy Wojskowe), ewakuowanej przed inwazją turecką. Chorwaccy i węgierscy ziemianie mieli pretensje, że cesarz Ferdynand wywłaszczył ich na rzecz Serbów, których zwolnił od płacenia dzierżawy w zamian za obronę. Chorwacki (i węgierski) antyserbizm częściowo wywodzi się od tego zdarzenia. Po upadku Monarchii Austro-Węgier i przyłączeniu Kresów Wojskowych do Chorwacji w 1868 r., Serbowie stanowili jedną czwartą chorwackiej populacji, a w 1991 r. zaledwie 12%.
Założeni przez Ante Pawelicia w 1929 r. chorwaccy ekstremistyczni ustasze mordowali Serbów, opozycyjnych Chorwatów, Romów i Żydów podczas II wojny światowej metodami, które przerażały nazistów. [5] Osobisty asystent Hitlera ds. bałkańskich, Herman Naubacher oszacował na podstawie własnych raportów liczbę ofiar po stronie serbskiej na 750 tys., redukując sumę podawaną przez ustaszy, którzy chwalili się zabiciem miliona Serbów (w tym dzieci, kobiet i starszych). [6] Edmond Paris pisze o ok. 750 tys. Serbów, 60 tys. Żydów i 26 tys. Romów zabitych w l. 1941-1945 w “gigantycznym holokauście”, “największym ludobójstwie” II wojny światowej, licząc w proporcji do ogółu narodu serbskiego. [7] Allan Ryan Jr. zacytował Pawelicia w książce Quiet Neighbours (Cisi sąsiedzi): “Dobry ustasza to taki, który potrafi nożem wyciąć dziecko z łona jego matki.” ustasze przyjęli idee XIX-wiecznego “chorwackiego ojca narodu”, Ante Starczewicia, który wykrystalizował pojęcie serbofobii: “Chorwacki naród uznaje słowiańską krew Serbów za obcą [...] Serbów trzeba zlikwidować.”
Dwa rozdziały ocenzurowane przez władze Tito w książce o zbrodniach ustaszy [8] dokumentują antyjugosłowiańską, profaszystowską postawę Kościoła Rzymskokatolickiego na początku XX w. [9] Chorwaccy katoliccy hierarchowie i kler nakłaniali świeckich do ustaszowskiego ludobójstwa oraz brali w nim udział. Rasa i religia splotły “rasistowski nacjonalizm, którego dążeniem było 100% czyste etnicznie państwo, z równolegle faszystowską polityką Kościoła chorwackiego, dążącego do stworzenia 100% czystej religijnie, katolickiej Chorwacji.” [10] Katolickie i protestanckie gazety publikowały prawa aryjskie, opisy masowego przymusowego nawracania, zdjęcia Pawelicia wizytującego seminaria i klasztory oraz mowy powitalne. Wysłannik Himmlera, Reinhard Heydrich pisał (17.2.1942) o Słowianach zabitych przez Chorwatów “najbardziej sadystycznymi metodami”: “chorwacko-serbski stan napięcia nie w mniejszym stopniu jest walką Kościoła Katolickiego przeciw Kościołowi Prawosławnemu.” [11]
Hubert Butler [12] oskarża ustaszy i chorwacki Kościół Katolicki. W 1950 r. trzech bałkańskich polityków na uchodźstwie poprosiło członków ONZ o aresztowanie ok. 120 chorwackich nacjonalistów, w tym wielu franciszkanów, twierdząc, że franciszkański komendant obozu Jasenowac mordował więźniów, a przymusowe nawracanie i rzezie miały miejsce we franciszkańskim monastyrze w Hercegowinie. Student prawa z organizacji katolickiej wygrał w 1942 r. zawody, podcinając gardła 1360 Serbom. Francuski kardynał Tisserant powiedział w marcu 1942 r. ambasadorowi Pawelicia w Watykanie, Ruszinowiciowi: “nawet franciszkanie w Bośni i Hercegowinie zachowywali się bestialsko. Ojciec Szimić z rewolwerem w ręku prowadził uzbrojony gang i niszczył cerkwie.” Pawelić odznaczył później przełożonego franciszkańskiego monastyru w Kninie za działalność militarną. Tisserant zdemaskował kłamstwo Ruszinowicia o tym, że 200 tys. Serbów dobrowolnie powróciło do Kościoła Katolickiego: “Niemcy pomogli wam zabić wszystkich kapłanów, a wy pozbyliście się 350 tys. Serbów jeszcze przed ustanowieniem Chorwackiego Kościoła Prawosławnego.” Tisserant przypomniał, że Serbowie przysłużyli się katolicyzmowi przeciwko Turkom tak samo jak Chorwaci, ale ci ostatni otrzymali tytuł Przedmurza Chrześcijaństwa.
Watykan pomógł ustaszom zidentyfikowanym przez CIA ukryć się, zbiec i wywieźć kosztowności zabrane ofiarom. Andrija Artukowić, [13] “Himmler Jugosławii”, któremu Watykan pomógł ukryć się w Irlandii przed wyjazdem do USA, konsultował się z abpem Zagrzebia, Alojzijem Stepinacem ws. moralnych aspektów każdej akcji, którą przedsiębrał. Stepinac był niechętny prawosławiu i widział ustaszowskie ludobójstwo jako “dzieło ręki boskiej”. Został skazany za dowodzenie w zbrodniach wojennych i masowe morderstwa, ponieważ “odgrywał rolę w zarządzaniu marionetkowego, chorwackiego, nazistowskiego rządu”, a “wielu członków jego duchowieństwa brało aktywny udział w bestialstwach i masowych morderstwach” i współpracowało z nazistami. [14] Watykańska i zachodnia propaganda przedstawiają uwięzienie Stepinaca na 5 lat i areszt domowy aż do jego śmierci w 1960 r., jako komunistyczne przedstawienie.
Neo-ustasze
Okrucieństwo i jego franciszkańskie wsparcie powróciły. Senator Joseph Biden (teraz wiceprezydent USA) złapał zajadły antyserbizm od chorwackiego, franciszkańskiego duchownego Iliji Żiwkowicia we wczesnych l. 1980-ych. Ingorując rolę Watykanu i Chorwacji podczas II wojny światowej, katolicki Biden zainicjował senackie, serbofobiczne uchwały i inicjatywy oraz przemawiał nienawistnie i udzielał antyserbskich wywiadów. Powiedział podczas debaty w 1999 r. nt. agresji NATO: “wszystkich Serbów należy umieścić w obozach koncentracyjnych podobnych do hilerowskich”. W programie Larry King Live stacji CNN, Biden powiedział: “Serbowie to niepiśmienni analfabeci, mordercy dzieci, rzeźnicy i gwałciciele”. Żiwkowić chwalił się, że Biden był w kontakcie z ultranacjonalistycznymi chorwackimi ugrupowaniami, ale “to, co zainspirowało go najbardziej, to moje przemówienie, które wygłosiłem […] przed świeżo wybranym prezydentem Clintonem […] wyjaśniałem, dlaczego mosty w Belgradzie trzeba zbombardować i jak zatrzymać serbskie siły w Bośni i Hercegowinie […] To było dla nich oczywiste, ponieważ zaangażowaliśmy jednego z b. kongresmenów, by lobbował za Chorwacją już w 1987 r.”, tzn. długo przed rozpadem Jugosławii. Żiwkowić żalił się senatorowi Bidenowi, że już w 1985 r. “serbscy redaktorzy wycięliby wszystko, co chorwackie”. [15] Tymczasem w 1985 r. nie było państwa Chorwacja, a w Jugosławii nie tolerowano nostalgii ustaszy ani chorwackiego fanatyzmu.
W 1990 r. chorwaccy neofaszyści zorganizowali demonstracje, zastraszanie i ataki na Serbów, nawołujące do obalenia federacji i ich wygnania. Chorwaccy narodowi ekstremiści, prowadzeni przez partię HDZ przyszłego prezydenta Franjo Tudźmana, uzyskali kontrolę nad chorwackim parlamentem (30.5.1990). HDZ miało neo-ustaszowskie skrzydło militarne. Nieobecne na Bałkanach od końca II wojny światowej prawicowe organizacje z Zachodu, teraz kierowały fundusze, broń i najemników dla separatystów i terrorystów. Międzynarodowi faszyści CFIVA (Croatian Forces International Volunteers Association) dostarczyli 2800 najemników. [16] Niemieckie i austriackie tajne neonazistowskie publikacje [17] apelowały: “pomóż naszym chorwackim braciom bronić białej rasy”. [18] Bojąc się powtórki okrucieństw II wojny światowej, Serbowie w Chorwacji zaczęli wzmacniać obronę.
Chorwacki parlament przyjął konstytucję (22.12.1990), która pozbawiła etnicznych Serbów ich podstawowych praw. Podobnie jak w 1941 r., kiedy naziści ustanowili narodowy rząd chorwacki, konstytucja ta nadała Serbom, Żydom, Romom i muzułmanom status ludzi drugiej kategorii. Serbowie stracili pracę w rządzie oraz przedsiębiorstwa i domy. Zamknięto serbską prasę. Wprowadzono podatek od nieruchomości tylko dla Serbów, a milicja splądrowała i zamknęła serbskie sklepy. Serbowie otrzymali naznaczone karty tożsamości. Europa zażądała (luty 1991), aby Jugosławia zorganizowała wybory. Chorwacki rząd zaatakował serbskich cywilów w Plitwicach (31.3.1991), zaczynając konflikt zbrojny z udziałem armii Jugosłowii, JNA. Jeszcze przed uzyskaniem przez Chorwację niepodległości, jej minister spraw wewnętrznych, Martin Szpegelj potwierdził wojnę przeciw JNA i Serbom (“zabijcie ich wszystkich na ulicach, w ich domach, granatami ręcznymi, wycelujcie pistolety w ich brzuchy, kobiety, dzieci”), obiecał rozprawić się z serbskim miastem Knin “poprzez wyrżnięcie” jego mieszkańców. W terminie (5.5.1991) wyznaczonym przez Kongres USA uchwałą 101-513 o sankcjach ekonomicznych jako ultimatum dla wprowadzenia “demokratycznych reform”, chorwackie bojówki zaatakowały bazę JNA. Nowe przywództwo chciało “zainicjować konflikt przeciwko Belgradowi i Serbom, by rozpocząć proces przesuwania granic z Serbią i Bośnią i Hercegowiną do stanu z II wojny światowej i przejąć mienie militarne JNA.” [19]
HDZ wygrało pierwsze wielopartyjne wybory. Słowenia i Chorwacja ogłosiły niepodległość (25.6.1991). Europa odmówiła uznania rozłamu. Trwały negocjacje Traktatu z Maastricht, a Niemcy zgodziły się na decyzję W. Brytanii o nieprzyjęciu waluty euro pod warunkiem, że inne państwa członkowskie zatwierdzą rozpad Jugosławii. Do grudnia 1991 r. Wspólnota Europejska poparła secesje i zachęciła pozostałe republiki do separacji. Niemcy i Watykan były pierwszymi, które zaakceptowały nowe państwa. Chorwackie radio (29.10.1991) dało mniejszości serbskiej 48 godzin na opuszczenie domów. 1.11.1991 r. zabito 225 Serbów, zniszczono 36 serbskich cerkwi, zrównano z ziemią 250 serbskich wiosek i wygnano 58 tys. Serbów. Ta pierwsza poważna zbrodnia wojenna konfliktu zapoczątkowała kolejne. [20]
Ataki chorwackie na zamieszkałe przez Serbów “strefy chronione przez ONZ” w Zachodniej Sławonii (Operacja Błyskawica, maj 1995) i Krajinie (Operacja Burza, sierpień 1995) [21] to najgorsze czystki etniczne podczas wojen bałkańskich. [22] USA wspierało planowanie, przygotowanie nadzór i walki. [23] Brytyjski dziennikarz krytykował te chorwackie “brutalne akcje militarne”: “dzisiejsze państwo chorwackie podziela priorytety ustaszy z II wojny światowej – rasistowską obsesję, aby stworzyć 100% czystą etnicznie, katolicką Chorwację.” [24] Świętując Burzę, która przepędziła 250 tys. Serbów z Krajiny, Tudźman powiedział Chorwatom: “nie ma powrotu do przeszłości, do czasów kiedy oni, Serbowie, roztaczali raka w sercu Chorwacji.” [25]
Operacje Błyskawica i Burza
Chorwackie represje od 1990 r. wraz z Błyskawicą i Burzą (1995) zabiły kilka tysięcy cywilów i brutalnie wysiedliły setki tysięcy Serbów. Ekipy Misji Obserwacyjnej Wspólnoty Europejskiej zauważyły (7-22.8.1995) niszczenie przez podpalenie ok. 60-80% własności Serbów z Krajiny przez chorwackie grupy militarne w miejscach o dostępie kontrolowanym przez Chorwatów. Systematyczne palenie całych wiosek było koordynowaną etniczną czystką, zatwierdzoną na najwyższym szczeblu, by zapobiec powrotom Serbów. Pozostali na miejscu Serbowie w Krajinie (głównie osoby starsze) stanowili ok. 2-5% populacji sprzed konfliktu. [26] Przeciętnie na 6 znalezionych ciał dziennie, w większości osób starszych, wiele było okaleczonych, postrzelonych w tył głowy lub z podciętymi gardłami. [27] Systematycznie niszczono serbskie wsie, miasteczka i gospodarstwa, by wyeliminować “każdy ślad serbskiej okupacji”; “rok po tych wydarzeniach, tortury, nękanie i rzezie tych zbyt starych, słabych lub tylko zbyt upartych aby odejść, wciąż trwają” z pełną wiedzą społeczności międzynarodowej. [28]
Międzynarodowy Trybunał Karny dla b. Jugosławii (MTK) stwierdził, że chorwackie siły działały w “brygadach podpalaczy”, pozostawiających za sobą kompletne zniszczenie, aby zapobiec powrotom Serbów. Setki Serbów z Krajiny zostało zamordowanych lub zniknęło po Burzy. [29] Mimo to MTK nie ścigało przywódców Chorwatów zbyt energicznie. Kosowski Albańczyk, gen. Agim Czeku, dowodził Burzą. Kanadyjskie wojsko niosące pokój było świadkiem barbarzyństwa żołnierzy Czeku w Operacji Medak Pocket (Chorwacja, 1993), gdzie zamordowano ponad 200 serbskich cywilów. MTK musiało oskarżyć Czeku, głównie na mocy kanadyjskiego zeznania. [30] Siły Czeku zmmasakrowały kolumnę serbskich uchodźców we wsi Nowi Warosz (2.5.1995) oraz zaatakowały “zabezpieczone” przez ONZ miasto Knin. [31] Później, z błogosławieństwem departamentu stanu USA, Czeku został głównym dowodzącym WAK w konflikcie kosowskim w l. 1998-1999. Podczas całej Operacji Sojusznicza Siła (Allied Force, 24.3.1999 – 11.7.1999), przedstawiano Czeku jako lojalnego sojusznika i brał on udział w instruktażach z czołowymi generałami NATO. Albańczycy w Kosowie i Macedonii uważali go za bohatera. Przed wyborem na ministra Kosowa (10.3.2006), powiedział: “Wiem, że nigdy nie brałem udziału, nie widziałem, nie rozkazywałem, ani nie robiłem czegoś, co łamałoby zwyczaje wojenne.”
Po śmierci Tudźmana, Chorwacja ścigała 811 osób ws. domniemanych zbrodni popełnionych podczas i po Burzy. Kilkudziesięciu, włączając Serbów, skazano nawet na 20 lat więzienia. Amnestia Międzynarodowa (Amnesty International) krytykowała Chorwację za niedostateczne śledztwa i tolerancję bezkarności. MTK oskarżyło starszych dowódców chorwackich: Iwana Czermaka, Mladena Markacza i Ante Gotowinę, którzy osobiście i przywódczo odpowiadali za zbrodnie wojenne przeciw Serbom z Krajiny. Czermaka i Markacza przekazano do MTK. Hiszpańska policja zatrzymała Gotowinę na Wyspach Kanaryjskich (8.12.2005) i ekstradowała go do MTK, na process Gotowiny, Markacza i Rahima Ademi, dotyczący “zbiorowej, zbrodniczej działalności” i planowanej militarnej ofensywy celem etnicznego wyczyszczenia całej populacji Serbów z Krajiny.
Żałując swoich wcześniejszych kłamstw o Burzy w procesie Miloszewicia, b. ambasador USA w Chorwacji, Peter Galbraith zeznawał przed MTK (23.6.2008), że Burzę dostosowano do chorwackiej polityki. Podczas licznych spotkań z Galbraithem przed Burzą, Tudźman nazwał chorwackich Serbów “strategicznym zagrożeniem”, a jego doradca Hrwoje Szarinić – “rakiem na brzuchu Chorwacji”. Dla czystego etnicznie kraju, Tudźman planował, że “do 10% Serbów może pozostać w Chorwacji”, a Krajina trzeba zasiedlić Chorwatami z diaspory. Popierał także “przesunięcie populacji” i podział Bośni i Hercegowiny. Galbraith był świadkiem Burzy; zbrodnie nie były “sporadycznymi przypadkami”, jak to określają Chorwaci, ale masową akcją planowaną przez chorwackie dowództwo. Człowiek z departamentu stanu USA, siedzący za oskarżycielem MTK nadzorował zeznania Galbraitha, aby zapobiec ujawnieniu roli USA w zbrodniach Chorwatów.
Podwójny standard dla negujących Holokaust
Tudźman bronił ustaszowskiego ludobójstwa w The Wasteland of Historical Reality (1989), uważając Serbów za “dzikusów”, którzy “trzeba eksterminować”. Umniejszył dużą liczbę ofiar ustaszy. Dla niego ludobójstwo było uniwersalną cechą ludzkości, zgodne z “harmonią świata Boga”, “zalecane i przykazane słowem Wszechmogącego”. Chorwacja ukryła ludobójstwa ustaszowskie oraz późniejsze, dokonane na muzułmanach w 1990r., jako że kontrolowała wychodzące drogą satelitarną obrazy TV. Obrazy martwych, opisanych jako “Chorwaci lub muzułmanie z Bośni i Hercegowiny”, w rzeczywistości ukazywały ciała etnicznych Serbów. [32]
Na początku rządzenia, Tudźman zadeklarował: “Cieszę się, że moja żona nie jest Żydówką albo Serbką”. Zmienił nazwy ulic noszące nazwiska działaczy antyfaszystowskich, przywrócił pieniądz i flagę ludobójczego faszystowskiego reżimu oraz zmienił konstytucję tak, by pozbyć się Serbów. Zakwestionował Holokaust, lecz mimo to Zachód pomógł mu “zdobyć własne państwo i dokonać czystki etnicznej 560 tys. Serbów”. Był “zaproszony do W. Brytanii na rocznicę pokonania nazizmu w Europie. Tak jak są różne Holokausty i jedne wolno negować, a drugich nie, wyraźnie istnieją zaakceptowani i niezaakceptowani naziści.” [33]
Reżim Tudźmana rozebrał ponad 3 tys. antyfaszystowskich pomników, w tym jeden w ustaszowskim obozie zagłady w Jasenowacu. Usunięto tam stałą wystawę i zredukowano liczbę ofiar z setek tysięcy do dziesiątek tysięcy. [34] Jednakże liczba żydowskich ofiar pozostała na poziomie około 17 tys. Podobne trendy, poparte przez Jad Waszem, obserwujemy odnośnie Oświęcimia. [35]
W 1991 r. armia nowej Chorwacji zniszczyła XVIII-wieczną serbską cerkiew Św. Jana Chrzciciela w okolicach Jasenowaca. Odbudowaną w 1984 r. z gruzów, jakie pozostawili ustasze w 1941 r., cerkiew ponownie zniszczyły oficjalne faszystowskie siły Chorwacji. W 1995 r. najazd sił Tudźmana w Jasenowacu zbezcześcił, splądrował i zniszczył cerkiew, muzeum obozu zagłady i ośrodek pamięci.
W styczniu 1996 r. Tudźman zaproponował, aby szczątki ustaszy ekshumować i złożyć w Jasenowacu pomiędzy grobami ich ofiar – na “znak pojednania”. [36] Tym samym miejsce to stałoby się jedynym w Europie, gdzie ofiary Holokaustu byłyby pochowane z ich prześladowcami. Żydowski publicysta, Slawko Goldstein, który stracił pięciu członków rodziny w ustaszowskich eksterminacjach, przekonywał Tudźmana, by zostawił ofiary w spokoju. Tudźman zmarł w 1999 r., oskarżony o “zbiorową, kryminalną działalność” wespół z Gojkiem Szuszakiem (zmarłym w 1998 r.) oraz z HDZ-owskimi członkami rządu i czołówką oficjeli wojskowych i policyjnych.
……………………………
[5] Dedijer, Vladimir The Yugoslav Auschwitz and the Vatican NY: Prometheus 1988; (zakazane przez Watykan) Manhattan, Avro The Vatican’s Holocaust, Springfield: Ozark Books 1986 www.srpska-mreza.com/library/facts/manhattan-vatican.html
[6] Naubcher, Herman Sonderauftrag Südosten 1940 – 1945 Gottingen 1956 s. 31
[7] Naubcher, Herman Genocide in Satellite Croatia 1941 – 1945
[8] Novak, Victor Magnum Crimen Zagrzeb 1948
[9] Politika 12.2.2006
[10] Byrne, Johnny www. srpska-mreza.com/Croatia/great-Nazis.html
[11] Savich, Carl “Another Side of the Pope” www.balkanalysis.com/modules.php?name=News&file=print&sid=523
[12] Butler, Hubert Independent Spirit NY: Farrar Straus & Giroux 1996 www.archipelago.org/vol1-2/butler.htm
[13] Gaffney, Starchevitch i McHugh cyt. przez Butler op. cit.
[14] “The Case of Archbishop Stepinac” Waszyngton: Ambasada Jugosławii 1947 cyt. w: Savich “Another Side of the Pope” op. cit.
[15] 27.8.2008 www.bizantinesacredart.com/blog/general
[16] www.cfiva.org/cfiva/history/index.cfm
[17] np. Der Freiwillige www.vho.org/D/Freiwillige
[18] San Francisco Chronicie 5.4.1994
[19] Copley, Gregory w: ISSA Balkan Strategic Studies Special Report 31.12.1992
[20] Dorich, William w: Washington Post 15.2.2002 www.mailarchive.com/news@antic.org/msg02232.html
[21] www.veritas.org.yu
[22] Byrne op. cit.
[23] D&FA lipiec-sierpień 1995; Independent 8.8.1995; Daily News 5.8.1995; Ivo Pukanić w: Nacional 24.5.2005 http://cryptome.org/us-op-storm.htm
[24] Byrne op. cit.
[25] Chorwackie Radio 28.8.1995
[26] Liborius, Soren w: Victims of Croat Agression to the Republic of Serb Krayina www.veritas.org.yu/publikacije/Oluja/Tekstovi/oluja.htm
[27] Tajny raport z wczesnego września 1995 cyt. przez: Fisk, Robert w: Independent 4.9.1995
[28] Byrne op. cit.
[29] http://en.wikipedia.org/wiki/Operation_Storm
[30] Taylor, Scott w: Halifax Herald 10.9.2001
[31] Operation Storm www.veritas.org.yu
[32] Copley, Gregory w: ISSA Balkan Strategic Studies Special Report 31.12.1992
[33] Craig, Neil list do: Scotsman 24.2.2006
[34] BBC Monitoring 21.12.2005 z Chorwackiego Radia 19.12.2005
[35] Bein, Piotr i Pągowski, Stefan “Revisonism, Role-reversal and Restitutions: The Polish-Jewish case” w: Scherrer, Christian (red.) Genocide and Mass Violence in Eurasia. Comparative Genocide Studies 3. Mores: IFEK-IRECOR 2009
[36] Washington Post 10.3.1996
†††††††††††††††††††††††
Nadesłał Andrzej Szubert 26.5.2010
A propos “Zmiana polityki waszyngtońskiej…”
Zmiana polityki Waszyngtonu wobec Izraela to inscenizowana fikcja. Waszyngton zażydzony ponad wszelkie normy jest wykonawcą poleceń żydowskiego lobby rządzącego w USA. Obamę wypromowali na prezydenta jego żydowscy patroni z Bilderberga i Komisji Tójstronnej. Jak będzie nieposłuszny, wyleci na zbity pysk. Teraz jedynie udają, że rząd USA nie jest koszerną agenturą, że prowadzi “samodzielną” politykę. Wszystko to fikcja a’la Hollywod. Izrael po prostu do realizacji ich planów potrzebuje wizji USA jako suwerennego państwa, prowadzącego “samodzielną” politykę, nawet sprzeczną z polityką Izraela. To raczej powinno brzmieć – Izrael zmienił taktykę wykorzystywania USA do własnych celów.
Powoływanie się na artykuły w gazetach amerykańskich jest niepoważne. Przypominam wypowiedź Johna Swintona z Timesa:
“W Ameryce nie ma czegoś takiego, w tym rozdziale historii świata, jak niezależna prasa. Wy to wiecie i ja to wiem. Żaden z was nie śmie uczciwie przedstawić swojej opinii. A gdyby spróbował, to wie z góry, że nigdy by się to nie ukazało w druku… Interesem dziennikarza jest zniszczenie prawdy, kłamanie w żywe oczy, perwersja, poniżenie, drżenie u stóp mamony i sprzedawanie swojego kraju i swojej rasy za codzienny chleb. Wy o tym wiecie i ja o tym wiem; i co za szaleństwo wznosić ten toast za niezależną prasę? Jesteśmy narzędziami i wasalami bogaczy za kulisami. Jesteśmy marionetkami; oni pociągają za sznurki, a my tańczymy. Nasze talenty, nasze możliwości i nasze życie są własnością innych ludzi. Jesteśmy intelektualnymi prostytutkami.”
Nie dajmy się nabierać na fikcję. Pisałem kiedyś o tym.
Artykuł “Zmiana polityki…” sugeruje, że Obama prowadzi samodzielną politykę, a to guzik prawda. Mają go w ręku – pokażą mu jego prawdziwą metrykę urodzenia i wyleci z Białego Domu. Dlatego jest taki posłuszny.
……………..
A propos artykułu na stronie Prof. Dakowskiego, kompletnie zaprzeczającego “dymiącemu naganowi” w ręku Putina…
Z tekstu wynika jednoznacznie, że za zamachem stoi żydowska lichwa z funduszu walutowego. Szefa NBP walnęli za psucie im interesów, a Kaczyńskiego za to, że takiego “szkodnika” zarekomendował na to stanowisko. Zapewne Kaczor nr. 2 lekcję zrozumiał. Może udawać troskę o interesy polskie, ale nie szkodząc interesom żydowskiej sitwy z USA i Izraela.
