WESPRZYJ BLOG = NA KONTO LUB PAY PALA
††††††††††††††††††††††††††††††††††
Uaktualniana strona obrony ks. dra Piotra Natanka
††††††††††††††††††††††††
Wybrańcy Boga (4)
Piotr Bein
Poprzednie odcinki “Wybrańcy Boga” (1) (2) (3)
Szersze zjawisko
Międzynarodowa żydowska agencja prasowa (JTA 10.1.2007) powróciła po 10 latach do swego śledztwa nt. seksualnych zachowań rabinów. Dochodzenia rozpoczęte ws. przymuszania dorosłych wiernych wykazały bardziej rozpowszechniony problem: Od czasu publikacji pierwotnego dochodzenia, skandal masowej pedofilii wstrząsnął Kościołem Katolickim, podczas gdy społecznosć żydowską uderzyły głośne przypadki nieprzyzwoitości seksualnej rabinów i in. osób duchowej władzy. Trochę dziwi spóźnienie JTA zważywszy ww. przypadek Mondrowitza z 1985 r. Teraz JTA rozpatruje szeroki zakres uczynków, od aktów kryminalnych (gwałt i pedofilia), po zachowanie eksploatacyjne, ale niekoniecznie kryminalne: nękanie seksualne, zdrada i in. formy „uwodzicielskiego” czy przymuszającego zachowania. To ostatnie często wynika z sytuacji radzenia wiernym ws. konwersji lub spraw osobistych, np. kryzysu w małżenstwie. JTA przypomina pedofilię w Kościele Katolickim, lecz nie ma podobieństwa, bo nauki Kościoła ani Biblia nie autoryzują pedofilii ani jej nie bronią.
JTA znalazło największą przeszkodę w zwalczaniu seksualnych przestępstw i wykroczeń rabinów. Psycholog i psychoanalityk z Chicago, Vivian Skolnick nazywa panującą wciaż niechęć ofiar do relacjonowania, plagą milczenia. Ofiary zwykle boją się świadczyć przeciw autorytetom. Do tego postępowanie administracyjne otoczone jest często nadmierną tajnością. Zwolenicy tajności mówią, że przesłuchania i wnioski są niepubliczne przez wzgląd na ofiarę i ochronę imienia nieskazanego jeszcze oskarżonego. Rabinica Rosalind Gold, przewodnicząca komitetu etyki Centralnej Konferencji Rabinów Amerykańskich ruchu reformatorskiego: Niełatwo jest złożyć skargę etyczną. Jest to przerażające. Grożą konsekwencje w zborze i ludzie nie są głupi. Jak większość obserwatorów analiz JTA, rabin Drorah Setel z reformatorskiego zboru w Niagara Falls (stan Nowy Jork) pochwaliła ustanawianie reguł w poszczególnych wyznaniach judaizmu po dziesięcioleciach inercji i negacji. Ale ta autorka tematu rabinicznych wykroczeń seksualnych skrytykowała męsko-rabiniczny szowinizm. Komitety etyki rabinicznej – dbające o wizerunek, świadome odpowiedzialności karnej – są jak lis pilnujący kurnika.
Ks. Pike uważa, że zboczenia nie ograniczają się do głęboko wierzących, ponieważ wiele osobistości w mediach USA wywodzi się z ortodoksyjnych i ultraortodoksyjnych przodków z Polski, Europy Wsch. i Rosji. Choć przeważnie są świecccy lub powierzchownie wierzący, odzwierciedlają ultraortodoksyjną spuściznę niemoralności, którą przekazują ludzkości. Nie można krytykować wszystkich religijnych Żydów za pedofilię, ale haredyjczycy interpretują Talmud dosłownie zamiast duchowo. Faryzejski Talmud jest zasadniczą przeszkodą na drodze do żydowskiego oświecenia i dobrobytu. Ponieważ antychrześcijańska etyka Talmudu wzmacniała żydowskie ambicje rewolucyjne, mesjańskie i globalne, jest ona głównym wrogiem cywilizacji chrześcijańskiej. W demokracjach, talmudyczni zbrodniarze pedofilii trafiają do więzienia, co odzwieciedla moralne potępienie społeczne. A jednak wybitny badacz judaizmu, Dagobert Runes, który zna urywki Talmudu nt. pedofilii, pisze: Nie ma żadnej prawdy w chrześcijańskich i in. krytykach faryzeuszy, którzy reprezentowali najlepsze tradycje swoich ludzi i ludzkiej moralności (Concise Dictionary of Judaism New York 1959).
Mędzywyznaniowa grupa Awareness Center w USA traktuje wykroczenia seksualne rabinów i świeckich aktywistów jako problem do wspólnego rozwiązania przez wszystkie wyznania judaizmu: Musimy wziąć się za to wspólnie. Tak pokorne, wymagające obiektywności zadanie nie obywa się bez tonów wyższości nad in. narodami i lojalności rabinatowi: Otwieranie ciemnych miejsc jest straszliwym i smutnym zadaniem, ale też świętym. Bo jak nas uczą nasi uczeni rabini Sanhedrynu, „ktokolwiek uratuje jedną duszę Izraela, mówią o nim, że uratował cały świat“ (Sanhedrin 37a). Bądźmy światłem dla innych narodów […] przez naprawienie naszych społeczności bez lęku i wstydu. Antysemityzm jest problemem i w tym kontekście: grupy antysemickie użyły […] niektóre informacje ze stron Awareness Center [Naszą] polityką jest donosić do FBI i zachęcać innych do tego. E-strony grupy wymieniają sprawy skazanych czy tylko oskarżonych rabinów i świeckich działaczy – rodziców, nauczycieli, wychowawców na obozach. Tutaj też piętno wywiera plaga milczenia. Sama dyrektor grupy, Vicki Polin pisze: Ja też jestem jeszcze na etapie ochrony imion tych, którzy mnie skrzywdzili. Polin domyśla się przyczyny epidemii: dzieci wykorzystane seksualnie, jako dorośli robią to samo swoim i innym dzieciom.
Autorytety judaizmu winne przestępstw seksualnych powinny dać przykład, jak mamy postępować z błędami wolnej woli – piszą Naama Yehuda i Polin w imieniu Awareness Center. Sprawca powinien publicznie przyznać się do winy, zgodzić na odosobnienie od dzieci wg własnego planu i zacząć psychoterapię. Powinien przeprosić ofiarę czy ofiary, opłacić ich terapię i in. wydatki oraz oddać się w ręce władz za popełnienie przestępstwa. Jeśli uczony w Torze popełnia zło, a mimo to nie poprawia się, tj. nie praktykuje istoty życia duchowego, którego uczy, jaką podstawę mają jego nauki? Podobnie jak w ww. reportażu JTA, brakuje tezy, że przyczyną zachowań seksualnych, tak wśród rabinów jak i świeckich, może być przyzwolenie w Talmudzie. Postępowi Żydzi próbują coś robić, ale judaistyczna kultura, wielowiekowy wytwór talmudyzmu rabinicznego, nie dopuszcza krytyki. Może dlatego postęp jest powolny.
Antygojowskie zachowania Żydów w rządach i instytucjach społecznych także wynikają z narzuconej ideologii talmudycznej, z tradycji przekazywanych dzieciom w rodzinach i z przywolenia ewangelistów — chrześcijańskich syjonistów. Pike ubolewa, że niekwestionując Talmudu, ewangeliści chronią wybrany naród Boga od śledztw i krytyki; W odróżnieniu od proroków Starego Testamentu, przywódcy ewangelizmu nie podnoszą alarmu czy krytyki w miarę jak złoczyniący przywódcy żydowscy nie ustają w korumpowaniu swoich i obcych. W rezultacie niemoralni Żydzi w Hollywood, Brooklynie i Tel Awiwie – ostatni ludzie zasługujący na specjalne przywileje – żyją w świecie zupełnej wolności od chrześcijańskiego skrutynium i niezadowolenia, przywileju historycznie chyba nigdy nie danego żadnej innej grupie.
Wg New Republic (4.5.1992), rabin Szneur Zalman, założyciel chasydzkich chabad-lubawiczerów w XVIII w., nie ukrywał pogardy dla gojów, radykalizując poglądy żydowskich teologów Ha-Levi w XII w. w Hiszpanii i Loewe w Pradze w XVI w., którzy na podstawie wrodzonej wyższości Żydów chcieli zdefiniować żydowskość rasowo zamiast duchowo. Wg Tanji Zalmana, najważniejszego tekstu lubawiczerów, tylko w duszach Żydów jest iskra boskiej żywotności, a dusze nie-Żydów to zupełnie inna i podrzędna kategoria. Są zupełnie złe, bez jakichkolwiek cech wyrównujących (Forward 19.12.2003). Podobnie Zalman uważał ciała gojów za śmieci, a ich charakter jako z natury zły, gorszy niż u Żydów, duchowo i biologicznie. Takież wnioski wysnuli Frankfurter Allgemeine Zeitung (11.3.1994) i Roman Foxbrunner w Habad: The Hasidism of Shneur Zalman of Lyady (Jason Aronson: Northvale, New Jersey 1993 s. 108-109). Nie skorygowano pogardy dla gojów w późniejszych naukach chabadzkich – pisze New Republic. Nastąpił proces odwrotny: Kościół Katolicki oczyszcza się z treści antyfaryzejskich po II wś.
Wybrani bezrasowo
Judeocentrycy są świadomi antygojowskiego jadu w Talmudzie, więc próbują ukrywać prawdziwą jego wymowę nakazami fałszywego świadectwa i tajemnicy o treści Talmudu pod groźbą kary śmierci. Niektóre wersje Talmudu stosują uniwersalistyczną frazę, Ktokolwiek niszczy życie choćby jednej istoty ludzkiej to tak, jakby zniszczył cały świat; ktokolwiek ratuje życie choćby jednej istoty ludzkiej, to tak, jakby uratował cały świat. Hebrajska książka Hesronot Ha-szas (To, Co Usunięto z Talmudu; Kraków 1894, wznowienie przez Sinai Publishing: Tel Awiw 1989) pisze jednak, że orginał brzmi, Ktokolwiek ratuje choćby jedną duszę Izraela, to tak, jakby uratował cały świat, podobnie jak we wstępie do ww. witryny Awareness Centre. Motto filmu Spielberga Lista Schindlera przypisuje zmienioną wersję Talmudowi, zasłaniając rasistowski, szowinistyczny charakter Talmudu, w którym goj to nie człowiek, np. Keritot 6b, Jebamot 61a i 98a, Baba Mezia 114b, Arakin 19b, Berakot 25b, Nida 45a, Szabat 150a, a także Berakot 58a, który dodaje, że każdy (nawet Żyd), kto ujawni tę naukę Talmudu zasługuje na śmierć, ponieważ ujawnienie wywołuje gniew gojów i represje judaizmu. Te rasistowskie deklaracje Talmudu pochodzą niby z Ezechiela 34:31 i 23:20, lecz brak tam dowodu, że tylko Żydzi są ludźmi.
Hesronot Ha-szas jest o tyle cenny, wnioskuje William Popper w książce The Censorship of Hebrew Books (Cenzura Książek Hebrajskich), że wymienia orginalny tekst Talmudu i tekst zmieniony dla gojów: cenzurowano długie urywki […] często pomijano pojedyncze słowa […] podstawiano inne w ich miejsce. Judeocentrycy zwykle zaprzeczają istnieniu kompromitujących urywków, nazywając to wymysłami antysemitów. Rabini przygotowali drugą wersję Talmudu dla zmylania gojów. Rabin Cwi Marks, dyrektor edukacji stosowanej przy Instytucie Szaloma Hartmana w Jerozolimie przyznał w 1994 r.: autentyczny Talmud używano w instruktażu własnej młodzieży w jesziwach, natomiast wersje ocenzurowane i uzupełnione rozpowszechniano wśród gojów. Np. w cenzurowanej wersji nauk rabina i filozofa Mojżesza Majmonidesa (1135–1204) napisano, iż ktokolwiek zabije człowieka, łamie prawo, lecz orginalne manuskrypty brzmią „ktokolwiek zabije Izraelitę…“ – dodaje Marks w Tikkun z maja-czerwca 1994 r.
„Antysemiccy rewizjoniści” pokazują podstawy wywyższania się Żydów. „Antysemita“ i „anglosaski supremacjonista“ Willie Martin motywuje swą analizę Talmudu troską o losy ludzkości, obawiając się, że jedynie przez wyrafinowaną zmyłkę większość chrześcijan uważa Talmud babiloński za bardzo święty, bo nigdy go nie czytali: Ze wszystkich religii, ta rzekomo święta książka zawiera najbardziej szatański spisek przeciw ludzkości. Podobnie Michael Hoffman za motyw swego „antysemityzmu” podaje nadzieję wyzwolenia wszystkich ludzi, w tym Żydów, ze żrących iluzji i talmudycznej literatury nienawiści, podręcznika Żydów ortodoksyjnych i chasydzkich na całym świecie. Wcielanie tej literatury przez żydowskich supremacjonistów doprowadziło do niesłychanych cierpień w historii, a w okupowanej Palestynie usprawiedliwia masowe mordy cywilów. Talmud określa wszystkich nie-Żydów jako nieludzkie zwierzęta.
Wg Martina, Talmud babiloński zastępuje Torę w tak wyrafinowany sposób i takimi metodami zła, że porzuca Ją jako nieważną […] Żaden chrześcijanin nie może czytać Talmudu […] bez doznania szoku i trwogi. Kto jest antychrystem, zapytał Apostoł Jan, jeśli nie ten, który zaprzecza, iż Mesjasz przyszedł w ciele. Martin sparafrazował Apostoła (Ten jest antychrystem, kto podaje w wątpliwość Ojca i Syna – 1Jn 2:22), prawidłowo interpretując Syn jako Chrystus, tj. pomazaniec, mesjasz w hebrajskim, drugie imię Jezusa, którego On nie używał, gdyż masy żydowskie oczekiwały wyzwoliciela z niewoli rzymskiej, a On, wbrew potocznym oczekiwaniom, przyszedł dla Krzyża (Nowa Encyklopedia Powszechna PWN).
Martin podkreśla, że Apostoł Jan mierzył w niewierzących Żydów i w Kult Świątyni, a może i w gnostyków. Wyznawcy Trójcy jeszcze wtedy nie istnieli, a Apostołowie nie rzuciliby przeciw sobie oskarżenia o antychrystyzm. Martin znajduje w Talmudzie dowód na biblijną Wielką Nierządnicę Tajemniczego Babilonu: Żydzi, tj. niewierząca część narodu Izraela, [biblijnego symbolu wiernych Bogu], lansują Talmud babiloński […] Jeremiasz 3:8 mówi, że niewierny Izrael to rozwodowa, była małżonka Boga. To że apostata, naród Izraela nazywał się nierządniczą żoną Boga, Pismo Święte dokumentuje tak dokumentnie, że negowanie tego robi z negującego rażącego kłamcę. Bóg nawet bardziej potępił ród fałszywej Judy, (która wróciła Doń wykrętnie zamiast w pełni serca) niż zdradziecki Izrael, a mimo to oczekuje On ich powrotu w skrusze, obiecując im pasterzy według Jego serca, którzy nakarmią wiedzą i zrozumieniem (Jeremiasz 3:6-18).
Kim jest dziś biblijny Izrael? Nie Izraelici, wbrew kazaniom. Dowody są w Piśmie. Izrael miał wysławiać Jezusa Chrystusa, którego zapowiedzieli prorocy oraz nieść Ewangelię na cały świat jako słudzy Boga. Po odrzuceniu przez Boga, Izrael miał utracić tożsamość, rozproszyć się. Nie utracili tożsamości; rozpoznają się nawzajem bez słów, a gojom przedstawiają się nie jako słudzy, tylko Wybrańcy Boga, mimo że większość z nich nie ma krwi żydowskiej, tylko chazarską. Chcieliby uchodzić za święty naród, lecz uchylili się służby Bogu. Izrael miał być wielką wspólnotą narodów. Czy państwo Izrael, podparte haraczem ściąganym z USA, albo Diaspora pasożytująca na innych narodach dla plemiennego, egositycznego celu, odpowiadają tym proroctwom? Izrael miał być kolonizatorem ogromnych przestrzeni dla nowych narodów, natomiast Żydzi okazali się plagą dla każdego narodu, w który weszli, wzbudzając nienawiść.
Współcześni Izraelici-oblubieńcy Boga, to nie Anglosasi, jakby chciał Martin. Brat Nathanael Kapner, nowojorski ewangelista uliczny, jak nazywa siebie ten konwertyta na prawosławie, odpowiada bezrasowo (http://www.realjewnews.com/?p=134): Nie Żydzi, tylko chrześcijanie są Wybranym Narodem Boga! […] Żydzi powiadają syjonistycznym chrześcijanom, że – mówiąc Abrahamowi „Pobłogosławię tych, którzy błogosławią ciebie“ – Bóg pominie chrześcijan, jeśli nie poprą państwa Izrael! […] Czy chrześcijanie mają pobłogosławić morderców i bluźnierców Jezusa Chrystusa? […] Prawdziwy Izrael to chrześcijanie, którzy przyjęli przyjście Mesjasza Jezusa.
Św. Jan Chrzciciel nie uczył bezwarunkowego błogosławieństwa Żydów, kiedy skarcił faryzeuszy i saduceuszy, mówiąc Niech wam się nie zdaje, że możecie wmawiać w siebie: Ojca mamy Abrahama; powiadam wam bowiem, że Bóg może z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi. A już i siekiera do korzenia drzew jest przyłożona; wszelkie więc drzewo, które nie wydaje owocu dobrego, zostaje wycięte i w ogień wrzucone (Mt 3:9-10). Z miłości więc dla ludzi, z których się wywodzi, brat Nathanael nalega na Żydów, żeby ukajali się i przyjęli chrzest, za słowami Św. Piotra do domu Izraela, mężów judzkich, mężów izraelskich, którzy rękami bezbożnych ukrzyżowali i zabili Syna Bożego: Upamiętajcie się i niechaj każdy z was da się ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych (Dzieje 2:14-38).
Opierając się o nauki Majmonidesa, profesor Uniwersytetu Hebrajskiego, Mordekai Nisan twierdzi w oficjalnej publikacji Światowej Organizacji Syjonistów Kivunim (sierpień 1984), że goje na ziemiach rządzonych przez Żydów muszą pogodzić się z płaceniem podatku i znoszeniem upokorzeń poddaństwa. Jeśli odmówią, oznacza to ich bunt i nieukniknioną konieczność wojny żydowskiej przeciw nim. Tę samą naukę powtórzył naczelny rabin Izraela, Szlomo Goren, na sympozjum pt. Czy jest możliwa autonomia dla obcych rezydentów? zorganizowanym przez ministra edukacji Izraela. Goren potwierdził talmudyczną dogmę o gojach – judaizm zabrania dawać im jakichkolwiek praw narodowych: Autonomia jest równoznaczna z negacją religii żydowskiej (Haaretz 14.11.1992).
Wg Majmonidesa, tylko sąd żydowski lub nominowany przez władzę żydowską może egzekwować posłuszeństwo gojów, wydawać na nich wyroki i obwieszczać prawa w tym zakresie. Majmonides zarządził, że jakikolwiek nie-żydowski naród poza naszą jurysdykcją będzie celem świętej wojny żydowskiej – pisze Gerald Blidstein w zbiorze pt. Perspectives on Majmonides (Oxford University Press 1991). Alan Unterman dodaje w słowniku żydowskich nauk i legend (Dictionary of Jewish Lore and Legend Thames and Hudson: London 1991 s. 148), że wszyscy nie-Żydzi mieliby status obcego mieszkańca nawet we własnym kraju. Tak właśnie jest w okupowanej przez Izrael Palestynie, gdzie np. emigrant z Rosji ma automatyczne prawo do mieszkania i obywatelstwa, a miliony wypędzonych Palestyńczyków nie mają nawet prawa powrotu.
Nawracanie chrześcijan jest bardzo ważne, ale nie na judaizm ekskluzywny dla Żydów. Rabin Szlomo Riskin (Jerusalem Post 24.1.2008): Majmonides nakazuje, że tylko Żydzi muszą przestrzegać 613 przykazań dla ostatecznego „zbawienia“; światu nieżydowskiemu wystarczy Siedem Praw Noego (Hilchot Melachim 8,10). Ale na pewno musimy nawracać każdego człowieka na przestrzeganie tych 7 praw. Riskin przemilczał, jak Majmonides nakazał trzymać gojów poza judaizmem: Nie-Żyd studiujący Talmud zasługuje na karę śmierci. Ma poświęcić się jedynie studiom Siedmiu Nakazów.
Prawa autorskie Piotr Bein
