Piotr Bein 6.1.2010
Niechrześciajńscy krytycy bloga naglą do zaniechania “nabożeństw”. Pandemia świniaka zdechła, więc piszę nt. wciąż niezrozumiany przez wychowanków michnikowstwa: terroryzm państwowy rękoma Al Kaidy i in. ekstremistów. W swym “fanatyzmie”, na datę publikacji wybrałem Prawosławną Wigilię Bożego Narodzenia (czasu polskiego), bo w to święto “Al Kaida” zepsuła humor chrześcijanom.
Nigeryjski terrorysta na pokładzie samolotu Northwest Airlines z Amsterdamu do Detroit działał podobno na zlecenie Al Kaidy. W porówaniu z powagą Osamy ibn Ladena w licznych fatwach i atakami Al Kaidy na wyspie Bali, w USA (11 IX.2001), Londynie, Madrycie, Mumbaju… uszkodzenie sobie krocza wygląda niepoważnie. Do tego zamachowiec, figurujący na liście terrorystów (jakim cudem wpuszczony na samolot USA przez kontrolę holenderską?) dostał się na pokład bez paszportu jako sudański uchodźca, pod eskortą “dobrze ubranego mężczyzny” http://www.youtube.com/watch?v=bhnli8S9xaI&feature=player_embedded
A jak Afrykańczyk dostał się do UE bez paszportu? Za bezpieczeństwo na lotnisku Schiphol odpowiada izraelska firma ICTS, podejrzana o zorganizowanie luźnej kontroli lotniskowej 11.IX w USA. Nigeryjski terrorysta nie jest synem bankiera, tylko muzułmańskiego bossa nigeryjskiej zbrojeniówki, wespół z Mosadem kierującym produkcją broni jak i kontr-terroryzmem. Grupa podająca się za Al Kaidę jemeńską oznajmiła, że atak w samolocie do Detroit był odwetem za ataki USA na bazy liderów Al Kaidy w Jemenie, liderów …wypuszczonych za Busha z Guantanamo. Nasz nigeryjski zamachowiec podróżował do Jemenu właśnie do nich. Wg BBC, rząd Jemenu oświadczył, że terroryści pod tymi liderami są agentami Izraela, którzy zorganizowali ataki na ambasadę USA w Jemenie w listopadzie 2009 roku, kiedy zginęło 18 osób. http://www.rense.com/general89/moss.htm
Co to jest Al Kaida?
Współcześni syjoniści wykorzystują islamizm i islamofobię do terroru państwowego, podobnie jak ich poprzednicy wykorzystali hitleryzm i antysemityzm, żeby założyć Izrael, co opisał Robert Dreyfuss (Devil’s Game 2005). Wg izraelskiego Kivunim (luty 1982), Izrael skrycie popiera Hamas, by przeciwdziałać PLO, na zasadzie konkurencyjnego wyznania. Prawicowe elity Izraela wierzą, iż “Hamas i in. grupy po przejęciu kontroli odmówiłyby jakiegokolwiek udziału w procesie pokojowym i torpedowałyby jakiekolwiek porozumienia“. Przedstawiciel departamentu stanu USA Larry Johnson oświadczył, że Izraelczycy “robią więcej dla wywołania i utrzymania terroryzmu, niż dla poskromienia go“. Strategia dla Izraela na l. 1980-te (Strategy for Israel in the Nineteen Eighties), autorstwa Oded Yinon w magazynie poświęconym judaizmowi i syjonizmowi, przekonywała do wykorzystania napięć wewnątrz państw arabskich zamiast prób osiągnięcia pokoju.
Muzułmańskich wojowników wykorzystała wojna ZSRR-Afganistan. Doradca ds. bezpieczeństwa państwowego prezydenta Jimmy Cartera, “nasz” Zbig Brzezinski faworyzował “faktyczny sojusz z siłami powstania islamskiego i z Republiką Iranu” po upadku szaha w 1978 r. Idea ta zaowocowała w komitecie Brzezinskiego, ACPC (Amerykański Komitet dla Pokoju w Czeczeni, ostatnie słowo zmieniono później na „Kaukaz“), który powstał, by “popierać pokojowe rozwiązanie wojny rosyjsko-czeczeńskiej” (Guardian 8.9.2004). W tym pro-dżihadowym Komitecie byli neokonserwatywni koledzy Zbiga, a naprawdę popierał on powstanie czeczeńskie, uważane za wyzwolenie narodowe, a nie ruch terroru połączony z międzynarodowym dżihadem i słusznie oburzający Rosjan. Islamiści pomogli pokonać ZSRR, lecz wkrótce zastąpili zimnowojenne “zagrożenie komunizmem”.
Dowody jot
Neokonserwatyści (neokoni) w USA należą do rdzenia globalnej sitwy władzy judeocentrycznej. którą nazwałem umownie kompleks jot. Idąc po trupach innych grup, sitwa służy wąskim, stronniczym i skrajnym interesom Izraela, syjonizmu i talmudycznego judaizmu, czego kontrastem są np. Żydzi w Naturei Karta, Jews Not Zionists, Jews Against Zionism i wielu światłych Żydów w ruchu dysydenckim niemal każdego kraju, szczególnie w Izraelu. Można o tym poczytać w anglojęzycznej prasie izraelskiej, tylko nie zachodniej. Wbrew pozorom kompleks jot nie ogranicza się do Żydów. Są w nim np. nieżydowscy syjonistyczni chrześcijanie amerykańscy (ewangelicy) i polscy katolicy, którzy uwierzyli, że potrzebują Izrael choćby do obrony przed jakimś zalewem przez islam. Serbowie dali sobie radę, my pod Wiedniem — dlaczego potrzebujemy fałszywgo obrońcy, wrogiego wartościom chrześcijańskim i cywilizacji życia? Więcej o kompleksie jot w przyszłych artykułach.
Ostatnio ustawiwszy Bałkany, Iran, Afganistan, i po nieudanej próbie ataku na Rosję rękoma Gruzinów, kompleks jot obecnie gra główną rolę w przygotowaniach do wojny z Iranem, zamordyzmu w USA itd. Jedyne „dowody” na irańską broń jądrową pochodzą z kompleksu jot, a kilkanaście agencji rządu USA zdementowało to pomówienie. Mosad szkolił w Iraku do ataków na Iran terrorystyczną grupę Mujahadeen-e-Khalq (MEK). Wg Al Dżaziry (12.4.2005), zajadły syjonista z długą historią służby Izraelowi, Michael Ledeen przekazał od Mosadu „dowody“ na broń atomową Iranu, jak twierdzi b. inspektor broni, Scott Ritter. Ledeen jest też wmieszany w inne mistyfikacje celem wojny. Ledeen, student faszyzmu w Italii, gdzie nabył wiary w faszyzm bez antysemityzmu, był po II wojnie światowej związany z terroryzmem i zmyłkowymi działaniami włoskiej faszystowskiej tajnej armii NATO, Gladio (http://rasputin.gnn.tv/?page=2), które manipulowały opinią publiczną przeciw komunistom. Był też wmieszany w aferę Contra, która wbrew prawu USA, sprzedawała broń amerykańską Iranowi w wojnie z Irakiem, a zyski kupowały broń dla Contras w Nikaragui.
Powiązania te uczyniły Ledeena “czołowym kandydatem na jednego z głównych organizatorów operacji równoległego ataku 11.IX. 2001 r.”. Sekretarz obrony USA, Caspar Weinberger wymienił syjonistów Ledeena, Wolfowitza, Feitha i Perle w Komitecie X, który posądzono o przekaz ściśle tajnych informacji wywiadowczych izraelskiemu szpiegowi, Jonathanowi Pollardowi – podaje Peter Chamberlin.
Geszefty zbrojeniowe
W 1983 r. kongresmen demokratów Charlie Wilson potajemnie negocjował poważną transakcję zbrojeniową z Pakistanem na rzecz izraelskiego producenta broni przeznaczonej dla wojowników dżihadu walczących z sowietami w Afganistanie. Poprzez izraelską sieć zbrojeniową, agent Mosadu, Ari Ben Menashe, dostarczał w l. 1984-1989 broń reżimowi islamistów w Iranie w wojnie z Irakiem; “nie mniej niż 160 mln dolarów przekazano frakcji Szamira” [partia Likud], a pieniądze pomogły też finansować palestyńskich terrorystów pod kontrolą Mosadu, “którzy mieli popełniać zbrodnie w imię palestyńskiej rewolucji, lecz naprawdę popełniali je, zwykle nieświadomie, w ramach izraelskiej machiny propagandowej” – pisze Menashe w książce Profits of War (1992).
Izrael i Turcja współpracowały z administracją Reagana w aferze Iran-Contra. W 1985 r. wypełnione bronią, nieoznaczone samoloty izraelskie i amerykańskie latały z Izraela nad Cyprem do wschodniej Turcji, czasem lądując w nowych bazach USA w Turcji. Ten aspekt afery poruszono jedynie pośrednio w dochodzeniach Kongresu USA. Merdia milczały, mimo że turecko-izraelskie stosunki dyplomatyczne były niezwykle chłodne.
Na Bałkanach
Rzadko kto w Polsce zauroczonej perspektywą akcesji do “struktur atlantyckich” zauważył, że “społeczność międzynarodowa” poparła islamistów na Bałkanach, a wszędzie indziej ich goniła, zapomniawszy o zasługach w Afganistanie. Polska opinia publiczna trwa w tej zmyłce do dziś. Wojna z Hussajnem zamieniła się na wojnę z islamskim terrorem 9 dni po 11.IX. Projekt dla Nowego Amerykańskiego Stulecia (PNAC) neokonów naglił prezydenta USA: “każda strategia wymierzona w wyplewienie terroryzmu i jego sponsorów musi objąć zdeterminowany wysiłek ku usunięciu Sadama Hussajna od władzy“.
Przedtem, w l. 1992-1995 doszło do afery „Turcja-Iran-Bałkany“. Perle powiedział potem, że zbrojenie i szkolenie muzułmanów bośniackich “miało żywotne” znaczenie dla USA i że “spośród sojuszników NATO Turcja jest na to najlepszym kandydatem” – doniosła turecka gazeta anglojęzyczna Daily News (22.1.1996). Dyplomaci Izraela i Pakistanu spotkali się potajemnie w Waszyngtonie, z inicjatywy ambasadora Turcji w USA (George Crile “Charlie Wilson’s War” Atlantic Monthly Press s. 141; Haaretz 18.2.2005). Prof. Cees Wiebes, który przygotował raport dla rządu Holandii nt. konflików bałkańskich, pisze w “Intelligence and the War in Bosnia”, że zaanagażowany był Wilson, który wynegocjował ww. transakcję na broń izraelską dla Pakistanu.
W styczniu 1993 r. przechwycono pakistański statek z ładunkiem broni dla Bośni. Od marca 1992 r. do maja 1993 r. Pakistan posłał muzułmanom bośniackim drogą powietrzną pociski sterowane, wg gen. Javeda Nasira, szefa tajnych służb Pakistanu, ISI (South Asia Tribune 23.12.2002). Iran, znów z udziałem Turcji, otworzył szlak przesyłu broni do Bośni przez Chorwację po tym, gdy Clinton i jego doradca ds. bezpieczeństwa państwowego Anthony Lake dali muzułmanom bośniackim zielone światło do działań wojennych (27.4.1994). W dostawach broni brały udział amerykańskie samoloty transportowe C-130 oraz samoloty systemu ostrzegania i nadzoru, AWACS. W marcu 1992 r. radykalny muzułmański bośniacki mafioso, powiązany z wywiadem Bośni, negocjował zakup broni dla Bośni od Turcji. We współpracy z mafioso, oddziały specjalne armii USA zbudowały w Bośni lotnisko na cele dostaw broni drogą tajnego szlaku amerykańskiego (Scotsman 3.12.1995).
Oś USA-Izrael-Turcja
Izrael zaprzyjaźnił się z Turcją z konieczności przeżycia. Grupy żydowsko-amerykańskie odegrały w tym kluczową rolę, działając wewnątrz kół wojskowych Izraela i USA. Pomogły “konserwatywne grupy żydowsko-amerykańskie” pracujące z dyplomacją turecką w Waszyngtonie oraz turecko-amerykańscy biznesmani “skoligaceni zawodowo i krwią z tureckimi Żydami w Istanbule i z tymi, którzy zamieszkali w Izraelu” – pisze Marios Evriviades w “Security Dilemmas in Eurasia” Nereus: Athens, 1999. Przed pro-amerykańskim przewrotem wojskowym w Turcji we wrześniu 1980 r., panowało “załamanie się porządku i bezpieczeństwa oraz nasilenie terroryzmu i powszechna wyrywkowa przemoc, która zagrażała podważeniem amerykańskiego poparcia” – pisze Perle w FPRI Wire (wrzesień 1999).
Perle i ambasador USA w Turcji, Strausz-Hupe, są ojcami osi USA-Izrael-Turcja. Posługując się neofaszystami, ultraprawicowcami i mafią, turecka armia, CIA i Gladio potajemnie dokonywały terroru lat 1970-tych, który zabił dziesiątki tys. osób i wyprowadził Turcję z równowagi, o czym piszą Lucy Komisar, Daniele Ganser i Ertugrul Kurkcu. Fakty te potwierdzają rewelacje nt. prawicowców i islamistów jako narzędzi judeocentrycznego terroru państwowego, np. Chamberlin i Chossudovsky. Kilkaset tys. tureckich lewicowców uwięziono na długie lata i torturowano bez sądu po przewrocie w 1980 r. Porozumienie turecko-izraelskie (23.2.1996) ożywiło stymulowaną przez USA oś Ankara-Jerozolima z l. 1950-tych, która urodziła tajne układy wojskowe w 1958 r. i 1995 r. Oba układy obejmują tajność wg porozumienia z 31.3.1994, dając dowód głębokim stosunkom izraelsko-tureckim, pomimo sporadycznych odwilży w obopólych stosunkach oraz pozornej bagatelizacji tego doniosłego porozumienia.
Poza nasileniem nacjonalizmu kurdyjskiego, Turcja stoi wobec potrzeby oczyszczenia się z zagłady Ormian, do której podjudzili kryptożydomasońscy muzułmanie dönme (wkrótce o tym i frankistach). Podczas kampanii izraelskiej przeciw Palestyńczykom w Libanie w 1982 r., siły Izraela najechały na ormiańskie bazy i przekazały Turcji informacje wywiadowcze. Wsparcie amerykańsko-izraelskie sugeruje obecność neo-dönme w elitach tureckich. Izraelskie działania przeciw Ormianom są zapewne judeocentryczną przykrywką dla zagłady Ormian – wielkie tabu przemilczne przez merdia i rządy.
Materiały źródłowe:
Piotr Bein “Judeocentrics and Mass Crimes” [w:] Christian Scherrer (redakcja) Genocide and Mass Violence in Eurasia. Comparative Genocide Studies 3 IFEK IRECOR: Moers 2009
Christopher Bjerknes The Jewish Genocide of Armenian Christians 2007 http://www.jewishracism.com/Jewish_Genocide_Enlarged.pdf
Peter Chamberlin “Unraveling the Myth of Al Qaida” 13.1.2008 http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=7787
Peter Chamberlin “Neoconservatism – Fascist Zionism” 19.8.2007 http://rense.com/general77/neneo.htm
Peter Chamberlin “Gladio – Death Plan For Democracy” 5.2.2008 http://globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=8001
Michel Chossudovsky “Al Qaeda and the ‘War on Terrorism’ ” 20.1.2008 http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=7718
Marios Evriviades “Alliances and Alignments in the Middle East” 24.3.2000 http://web.archive.org/web/20000612235740/http://www.idis.gr/people/evriv.html
Daniele Ganser http://www.buergerwelle.de/pdf/secret_warfare_and_natos_stay_behind_armies.htm
Lucy Komisar [w:] Progressive, April 1997
Ertugrul Kurkcu http://mediafilter.org/CAQ/caq61/CAQ61turkey.html
Richard Perle [w:] FPRI Wire, September 1999 http://www.fpri.org/fpriwire/0711.199909.perle.turkishstory.html
